Χωράφι είναι το μυαλό

ντέμη – τοπίο (χαρακτικό σε ξύλο / 2013)

 

Η γη θέλει περισσή φροντίδα για ν’ αποδώσει:

πρώτα ξεχορτάριασμα

καλό καθάρισμα απ’ τ’ άγρια κι από βάτα

ύστερα όργωμα αργό, κουραστικό

μέχρι έτοιμη να ‘ναι για σπορά και λίπασμα.

Μόλις οι πρώτοι βλαστοί φανούν

σειρά έχει το πότισμα, πλούσιο και συνεχές.

Αν όλα κατ’ ευχήν πάνε

καρποί πολλοί θα μεγαλώσουν

θα χαρεί ο γεωργός πολύ

πριν με περηφάνια μπόλικη τη συγκομιδή αρχίσει.

Χωράφι είναι το μυαλό:

την ίδια -κι ακόμα περισσότερη- περιποίηση ζητά

μόνο που ευτυχώς αυτό

στους νόμους της αγοράς δεν υπακούει.

 

ντέμη – το μυαλό είναι μόνο του (σχέδιο με πενάκι / 2016)

Τρώγοντας έρχεται η όρεξη

Εκείνο το βράδυ μόνο άκουγε.

Μεγάλες μπουκιές έφαγε,

κουβέντα καμιά δεν είπε.

Γνώριζε πως μετά από τόσες συζητήσεις

θα ’χε για την επόμενη κιόλας μέρα

μπόλικη τροφή για σκέψη.

Επιστρέφοντας στο σπίτι αξημέρωτα,

είδε το φούρναρη που ζύμωνε

κι αμέσως σκέφτηκε πως

φτάνει πια με το κοσκίνισμα.

Νηστικός για ύπνο δεν έπεσε

μήτε καρβέλια ονειρεύτηκε,

μονάχα ξύπνησε

με μια πικρή γεύση στο στόμα

και αυτή την αίσθηση πως

λιγοστεύουν τα ψωμιά του.

Ήταν η πρώτη φορά

που σηκώθηκε αποφασισμένος

να μαγειρέψει πριν πεινάσει

κι ας ήξερε καλά ότι

την ώρα την κρίσιμη

πάλι

τα λόγια του θα μασήσει.

Επιγράμματα

ΙΧ 133 ΑΝΩΝΥΜΟΥ
Μοιάζει αυτός που χώρισε κι άλλη γυναίκα παίρνει
με ναυαγό που στο βυθό ντουγρού ξαναπηγαίνει.

Χ 58. ΠΑΛΛΑΔΑ
Γυμνός ήρθα πάνω στη γη, γυμνός θα μπω από κάτω.
Αφού είν’ το τέλος μου γυμνό, ματαίως όλα τα πράττω.

Χ 28. ΛΟΥΚΙΑΝΟΥ
Είναι η ζωή μία στιγμή
γι’ αυτόν που τη γλεντάει
και μια στιγμή όλη η ζωή
για κείνον που πονάει.

Χ 67. ΜΑΚΗΔΟΝΙΟΥ ΥΠΑΤΟΥ
Μνήμη και Λήθη, πάντοτε να ’στε καλά ζητάω.
Για να θυμάμαι τα καλά και τ’ άλλα να ξεχνάω.

ΧΙ 46. ΑΥΤΟΜΕΜΟΝΤΟΣ ΚΥΖΙΚΗΝΟΥ
Το βράδυ, όταν πίνουμε, μας θεωρούν ανθρώπους
μα το πρωί τρωγόμαστε με των θηρίων τους τρόπους.

XI 66. ΑΝΤΙΦΙΛΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ
Το ζαρωμένο δέρμα κι αν τεντώσεις,
τ’ αβλέφαρά σου μάτια μπογιατίσεις,
την άσπρη τρίχα μαύρη χρωματίσεις
και το μαλλί με μπούκλες κατσαρώσεις
μάταια όλα αυτά, γελοία θα ’ναι
κι αν θες κι άλλα πολλά να κάνεις, κάνε.

ΧΙ 323. ΠΑΛΛΑΔΑ
Οι κόλακες κι οι κόρακες διαφέρουν σ’ ένα γράμμα
και θα ’ταν όμοιοι εντελώς, το ρω αν γινόταν λάμδα.
Γι’ αυτό φυλάξου απ’ αυτό το ζώο, φιλαράκι-
μάθε πως είναι ο κόλακας των ζωντανών κοράκι.

XI 421. ΑΠΟΛΛΙΝΑΡΙΟΥ
Απόντα αν κακολογείς,
να τόνε βλάψεις δεν μπορείς.
Μα αν κάποιον επαινείς μπροστά του,
αυτό θα είναι για ζημιά του.

ΧΙ 277. ΛΟΥΚΙΛΛΙΟΥ
Σε τεμπέλη.
Ο Μάρκος είδε όνειρο τροχούς πως είχε βγάλει
και δεν ξανακοιμήθηκε, μην ξανατρέξει πάλι.

ΧΙ 278. ΛΟΥΚΙΛΛΙΟΥ
Σε φιλόλογο κερατά.
Τον Πάρη, το Μενέλαο έξω σ’ άλλους μαθαίνεις
μα μέσα οι Πάρηδες πολλοί είν’ της δικής σου Ελένης.

Χ 124. ΓΛΥΚΩΝΟΣ
Όλα είναι γέλιο και μηδέν κι η σκόνη τους θα μείνει
μιας και απ’ το παράλογο τα πάντα έχουν γίνει.

Χ 60. ΠΑΛΛΑΔΑ
Κι αν έχεις πλούτη, τι μ’ αυτό; Πίσω δε θα τ’ αφήσεις;
Μ’ όλο το βιος σου δεν μπορείς το βίο ν’ αβγατίσεις…

Δεν ήμουν της ζωής μου εγώ ποτέ ιδιοκτήτης.
Γι’ αυτό και την επέστρεψα στο Χρόνο δανειστή της.

Επιγράμματα από την Παλατινή Ανθολογία σε απόδοση του Ι. Ν. Κυριαζή.